هدف: هدف پژوهش حاضر شناسایی مسائل اساسی سیاستگذاری ملی کتابخانههای عمومی ایران از دیدگاه سیاستگذاران و متخصصان موضوعی است. روش: این پژوهش از نوع پژوهش های کاربردی است که با استفاده از رویکرد کیفی و بهره گیری از روش نظریه زمینه ای و تشکیل گروه کانونی متخصصان انجام شده است. جامعۀ پژوهش شامل خبرگان و متخصصان در حوزۀ سیاست گذاری عمومی، سیاست گذاری فرهنگی و نیز خبرگان و متخصصان و صاحبنظران حوزۀ کتابخانههای عمومی بودند. دادههای از طریق مصاحبۀ نیمهساختاریافته گردآوری شد و برای کدگذاری و تحلیل آنها از نرم افزار تحلیل دادههای کیفی MAXQDA و نیز اکسل استفاده شد. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که «فقدان معنای واحد از کتابخانههای عمومی در کشور (بین متخصصان، سیاست گذاران و مردم)»، «عدم توازن بین تصمیم گیری و سیاست گذاری ملی و سیاست گذاری محلی»، و «میزان توانمندی مدیران در عرصۀ کتابخانههای عمومی (سیاستگذاری، تصمیمگیری و اجرا)» مسائل سیاستگذاری ملی کتابخانه های عمومی کشور هستند. همچنین، با بررسی روابط بین مقولهها و در نظر گرفتن مقولههای محوری، مسئلۀ «تعارض بین سیاستگذاری ملی و سیاستگذاری محلی کتابخانه های عمومی کشور» به عنوان مسئلۀ اصلی سیاست گذاری ملی کتابخانه های عمومی ایران شناسایی شد که مورد اجماع اعضای گروه کانونی نیز قرار گرفت. اصالت/ارزش: نقطه قوت این پژوهش بهره گیری از نظرات سیاست گذاران عمومی و کتابخانه های عمومی به منظور شناسایی مسائل اساسی است و از اولین پژوهشهایی است که مسائل کتابخانههای عمومی در سیاستگذاری ملی کتابخانههای عمومی ایران را با بهره گیری از روش کیفی مطالعه کرده است. همچنین، از نظرِ موضوع و روش پژوهش، دارای اصالت است